वनप्रस्थानम् (Departure for the Forest) — Āraṇyaka-parva, Adhyāya 24
ते यात्वा पाण्डवास्तत्र ब्राह्मणैर्बहुभि: सह । पुण्यं द्वेतवनं रम्यं विविशुर्भरतर्षभा:,वहाँ पहुँचकर भरतश्रेष्ठ पाण्डवोंने बहुत-से ब्राह्मणोंके साथ पवित्र एवं रमणीय द्वैतवनमें प्रवेश किया
te yātvā pāṇḍavās tatra brāhmaṇair bahubhiḥ saha | puṇyaṃ dvaitavanaṃ ramyaṃ viviśur bharatarṣabhāḥ ||
فلما بلغ الباندافا ذلك الموضع—وهم خِيارُ آلِ بهاراتا—دخلوا غابة دْفَيْتَفَنَة المقدّسة البهيجة، ومعهم كثيرٌ من البراهمة.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights the ethical value of keeping company with the virtuous (brāhmaṇas) and seeking sanctified spaces; even in adversity, dharmic life is supported by satsanga and reverence for holy places.
Vaishampayana states that the Pāṇḍavas arrive and enter the sacred, beautiful forest called Dvaitavana, accompanied by many brāhmaṇas.