Shloka 326
मातापितृपूजन-प्रधानधर्मः (Primacy of Filial Service) — Mārkaṇḍeya’s Account of the Vyādha’s Instruction
सुरशत्रुममित्रघ्न॑ त्रैलोक्येश इवापर: । राजेन्द्र! भरतश्रेष्ठ! तत्पश्चात् सम्पूर्ण लोकोंके कल्याणके लिये राजर्षि कुवलाश्वने ब्रह्मास्त्रका प्रयोग करके उस क्रूर पराक्रमी दैत्य धुन्धुको दग्ध कर दिया। इस प्रकार ब्रह्मास्त्रद्वारा शत्रुनाशक, देववैरी महान् असुर धुन्धुको दग्ध करके राजा कुवलाश्च दूसरे इन्द्रकी भाँति शोभा पाने लगे
Mārkaṇḍeya uvāca—Suraśatrum amitraghnaṃ trailokyeśa ivāparaḥ | Rājendra! Bharataśreṣṭha! tatpaścāt sampūrṇa-lokānāṃ kalyāṇāya rājarṣi-kuvalāśvena brahmāstra-prayogena taṃ krūra-parākramī daityaṃ Dhundhukaṃ dagdhaṃ kṛtavān | Evaṃ brahmāstreṇa śatru-nāśakaṃ deva-vairiṇaṃ mahān asuraṃ Dhundhukaṃ dagdhvā rājā Kuvalāśvaḥ dvitīya Indra iva śobhāṃ prāpa |
قال ماركاندييا: «يا قاهرَ الأعداء، يا عدوَّ الآلهة، كأنك ربٌّ آخر للعوالم الثلاثة! يا ملكَ الملوك، يا أفضلَ آلِ بهاراتا—بعد ذلك، ولخيرِ جميع العوالم، استعمل الملكُ الناسك كوفالاشفا سلاحَ براهماسترا فأحرق ذلك الدَّيْتيا القاسي الجبار، دُهُندُوكا. ولمّا أتى عليه ببراهماسترا—وهو الأسورا العظيم المعادي للآلهة—أشرق الملك كوفالاشفا بمجدٍ كأنه إندرا ثانٍ.»
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
Royal power is ethically justified when used for loka-kalyāṇa (the welfare of all beings): the king, acting as a rājarṣi, employs extraordinary force not for conquest but to remove a cruel threat and restore cosmic and social order.
Mārkaṇḍeya narrates how King Kuvalāśva, for the good of the worlds, deploys the Brahmāstra to burn the fierce demon Dhundhuka; after destroying this god-hostile asura, the king gains renown and splendor likened to Indra.