Shloka 12
Nahūṣa as Ajagara: Virtue Hierarchy, Karmic Gati, and the Psychology of Mind–Intellect
पीनांस्तुषारान् दरदांश्व॒ सर्वान् देशान् कुलिन्दस्य च भूमिरत्नान् अतीत्य दुर्ग हिमवत्प्रदेशं पुरं सुबाहोर्ददृशुर्नुवीरा:,कुलिन्दके तुषार, दरद आदि धन-धान्यसे युक्त और प्रचुर रत्नोंसे सम्पन्न देशोंको लाँघते हुए हिमालयके दुर्गम स्थानोंको पार करके उन नरवीरोंने राजा सुबाहुका नगर देखा
Vaiśampāyana uvāca: pīnān tuṣārān daradāṁś ca sarvān deśān kulindasya ca bhūmiratnān atītya durgaṁ himavatpradeśaṁ puraṁ Subāhor dadṛśur nu vīrāḥ.
قال فايشَمبايانا: بعد أن اجتازوا ديار تُصارا (Tuṣāra) ودارَدا (Darada) العامرة، وكل أقاليم كُليندا (Kulinda) الغنية بالحبوب والمال والجواهر المولودة من الأرض، ثم عبروا المسالك الوعرة في جبال الهيمالايا، أبصر أولئك الأبطال أخيرًا مدينة الملك سوباهو.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadfastness and disciplined endurance: even when the path is rugged and remote, the heroes proceed through hardship without wavering, reflecting a dharma-oriented resolve to complete their larger mission.
The heroes travel northward, crossing the prosperous regions of Tuṣāra, Darada, and Kulinda—known for wealth and gems—then traverse the difficult Himalayan terrain, and finally arrive at and see the city of King Subāhu.