Shloka 13
Nahūṣa as Ajagara: Virtue Hierarchy, Karmic Gati, and the Psychology of Mind–Intellect
श्रुत्वा च तान् पार्थिवपुत्रपौत्रान् प्राप्तान् सुबाहुर्विषये समग्रान् प्रत्युद्ययौ प्रीतियुत: स राजा त॑ चाभ्यनन्दन् वृषभा: कुरूणाम्,राजा सुबाहुने जब सुना कि मेरे राज्यमें राजपुत्र पाण्डवगण पधारे हुए हैं, तब बहुत प्रसन्न होकर नगरसे बाहर आ उसने उन सबकी अगवानी की। फिर कुरुश्रेष्ठ युधिष्ठिर आदिने भी उनका बड़ा समादर किया
śrutvā ca tān pārthiva-putra-pautrān prāptān subāhor viṣaye samagrān pratyudyayau prīti-yutaḥ sa rājā tāṁś cābhyānandan vṛṣabhāḥ kurūṇām
قال فايشَمبايانا: لما سمع الملك سوباهو أن الباندافا—أبناء الملوك وأحفادهم—قد وصلوا جميعًا إلى دياره، امتلأ فرحًا وخرج من المدينة لاستقبالهم. وأما سادة الكورو، يتقدمهم يودهيشثيرا، فقد قابلوه بدورهم وأكرموه بما يليق من الاحترام.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores atithi-dharma (the duty of hospitality) and rājadhrama (kingly conduct): a righteous ruler welcomes worthy guests with joy, and the guests reciprocate with honor and courtesy, strengthening social and political harmony.
Subāhu hears that the Pāṇḍavas have entered his territory, so he comes out of the city to receive them warmly; Yudhiṣṭhira and the other Kuru leaders then return the greeting and show him due respect.