Shloka 5
Ghaṭotkaca’s Conveyance to Badarī and Entry into the Nara-Nārāyaṇa Āśrama (घटोत्कच-वाहनम्; नरनारायणाश्रम-प्रवेशः)
तां पतन्तीं वरारोहां भज्यमानां लतामिव । नकुल: समभिद्रुत्य परिजग्राह वीर्यवान्,हाथीकी सूँड़के समान चढ़ाव-उतारवाली परस्पर सटी हुई जाँघोंका सहारा ले केलेके वृक्षकी भाँति काँपती हुई वह सहसा पृथ्वीपर गिर पड़ी। सुन्दर अंगोंवाली द्रौपदीको टूटी हुई लताकी भाँति गिरती देख बलशाली नकुलने दौड़कर थाम लिया
tāṃ patantīṃ varārohāṃ bhajyamānāṃ latām iva | nakulaḥ samabhidrutya parijagrāha vīryavān ||
ولمّا أخذت السيدة ذات الأعضاء النبيلة تهوي—مرتعشةً كغصنٍ متسلّقٍ يوشك أن ينكسر—اندفع ناكولا الشجاع مسرعًا وأمسك بها، فمنعها من الانهيار على الأرض. ويُبرز هذا المشهد واجب الباندافا في اليقظة والحماية والرعاية لدراوبادي في زمن الشدّة؛ فالقوة هنا تُرى في كبحٍ في أوانه وسندٍ رحيم، لا في استعراضٍ أجوف.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Strength aligned with dharma is shown through protective responsibility and compassionate action—responding swiftly to prevent harm to one who depends on you.
Draupadi is suddenly falling, compared to a breaking creeper; Nakula quickly runs to her and catches her, stopping her from collapsing.