Shloka 22
Ghaṭotkaca’s Conveyance to Badarī and Entry into the Nara-Nārāyaṇa Āśrama (घटोत्कच-वाहनम्; नरनारायणाश्रम-प्रवेशः)
फिर कुरुश्रेष्ठ धर्मराज युधिष्ठिरने भी द्रौपदीको बहुत आश्वासन दिया और भीमसेनसे इस प्रकार कहा-- ।। बहव: पर्वता भीम विषमा हिमदुर्गमा: । तेषु कृष्णा महाबाहो कथं नु विचरिष्यति,“महाबाहु भीम! यहाँ बहुत-से ऊँचे-नीचे पर्वत हैं, जिनपर चलना बर्फके कारण अत्यन्त कठिन है। उनपर द्रौपदी कैसे जा सकेगी?”
vaiśampāyana uvāca |
bahavaḥ parvatā bhīma viṣamā himadurgamāḥ |
teṣu kṛṣṇā mahābāho kathaṃ nu vicarīṣyati ||
قال فايشَمبايانا: «يا بهيما، إنّ هنا جبالًا كثيرة وعرةً خطرة، وقد جعلها الثلجُ أشدَّ صعوبةً في اجتيازها. فكيف لكِرِشنا (دراوبدي)، يا عظيمَ الذراعين، أن تتحرّك في مثل هذه المسالك؟»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Dharma in adversity includes practical compassion: the stronger members of a group must anticipate dangers and ensure the safety and dignity of those who may suffer more—here, Draupadī amid harsh terrain.
During the forest-exile setting, Yudhiṣṭhira reassures Draupadī and then addresses Bhīma, pointing out the snow-bound, rugged mountains and asking how Draupadī can manage such travel—implicitly urging Bhīma to take responsibility for her safe passage.