Shloka 6
Gandhamādana-praveśa and the Sudden Storm (गन्धमादनप्रवेशः — चण्डवातवर्षवर्णनम्)
अत्र साम सम गायन्ति सामगा: पुण्यनि:स्वना: | मरीचि: पुलहश्चैव भुगुश्चैवाड्धिरास्तथा,सामगान करनेवाले विद्वान् वेदमन्त्रोंकी पुण्यमयी ध्वनि फैलाते हुए यहाँ सामवेदकी ऋचाओंका गान करते हैं। मरीचि, पुलह, भूगु तथा अंगिरा भी यहाँ जप एवं स्वाध्याय करते हैं
atra sāma sama gāyanti sāmagāḥ puṇya-niḥsvanāḥ | marīciḥ pulahaś caiva bhṛguś caivāṅgirās tathā ||
«هنا ينشد مُرتّلو السّاما، بأصواتٍ طاهرةٍ ميمونة، تراتيل السّامافيدا (Sāmaveda)، فينشرون الصوت المقدّس في كل الجهات. وهنا أيضًا يلازم الرِّشيّات مريچي (Marīci) وبولها (Pulaha) وبھṛگو (Bhṛgu) وأنغيرس (Aṅgiras) الجَپا (japa) ودراسة الفيدا، فيغدو هذا الموضع مركزًا حيًّا للانضباط في العبادة، وللعلم، وللسلوك الموافق للدارما.»
लोगश उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma sustained through disciplined spiritual practice: sacred chanting (Sāmaveda), japa, and svādhyāya. It presents holy sound and study as forces that purify the environment and uphold ethical order.
The speaker describes a sanctified hermitage-like setting where Sāma-chanters sing Vedic hymns and renowned seers—Marīci, Pulaha, Bhṛgu, and Aṅgiras—are engaged in recitation and study, emphasizing the place’s spiritual potency.