Shloka 4
Gandhamādana-praveśa and the Sudden Storm (गन्धमादनप्रवेशः — चण्डवातवर्षवर्णनम्)
एषा शिवजला पुण्या याति सौम्य महानदी । बदरीप्रभवा राजन् देवर्षिगणसेविता,सौम्य स्वभाववाले नरेश! यह कल्याणमय जलसे भरी हुई पुण्यस्वरूपा महानदी अलकनन्दा (गंगा) प्रवाहित होती है, जो देवर्षियोंके समुदायसे सेवित है। इसका प्रादुर्भाव बदरिकाश्रमसे ही हुआ है
eṣā śivajalā puṇyā yāti saumya mahānadī | badarīprabhavā rājan devarṣigaṇasevitā ||
قال لوماشا: «يا أيها الملك ذو الطبع الوديع، إن هذا النهر العظيم طاهرٌ مبارك، ممتلئٌ بمياهٍ ميمونة، وهو ماضٍ في جريانه. ينبع من بدري (Badarikāśrama)، وتقوم على خدمته وتوقيره جموعُ الرِّشيّات الإلهيين.»
लोगश उवाच
Educational Q&A
The verse frames sacred rivers and tīrthas as sources of puṇya (spiritual merit) and moral purification, emphasizing reverence for places sanctified by ascetics and divine seers.
Lomaśa, guiding the Pāṇḍavas on pilgrimage, points out a holy great river flowing from Badarī and notes that it is frequented by divine seers—highlighting the sanctity of the landscape they are traversing.