Shloka 21
Dhanañjaya-viraha-śoka and the Resolve to Enter Gandhamādana (धनंजय-विरह-शोकः गन्धमादन-प्रवेश-संकल्पश्च)
यस्य बाहुबले तुल्य: प्रभावे च पुरंदर: । जवे वायुर्मुखे सोम: क्रोधे मृत्यु: सनातन:,महाबाहो! जो बाहुबल और प्रभावमें देवराज इन्द्रके समान है, जिसके वेगमें वायु, मुखमें चन्द्रमा और क्रोधमें सनातन मृत्युका निवास है, उसी नरश्रेष्ठ अर्जुनको देखनेके लिये उत्सुक होकर हम सब लोग आज गन्धमादन पर्वतकी घाटियोंमें प्रवेश करेंगे
yasya bāhubale tulyaḥ prabhāve ca purandaraḥ | jave vāyur mukhe somaḥ krodhe mṛtyuḥ sanātanaḥ ||
قال يودهيشثيرا: «يا عظيمَ الذراعين! ذاك الذي تماثل قوةُ ذراعيه وجلالُه بورندرا (إندرا)، وسرعتُه كالريح، ووجهُه كسوما (القمر)، وفي غضبِه تقيمُ المنيّةُ الأزلية—شوقًا إلى رؤيةِ ذلك خيرِ الرجال، أرجونا، سندخل اليوم أوديةَ جبل غندهامادانا.»
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse presents the heroic ideal as disciplined power: Arjuna’s strength, radiance, speed, and controlled wrath are framed through divine comparisons, implying that true excellence supports righteous purpose (dharma) and inspires collective resolve.
Yudhiṣṭhira describes Arjuna in exalted terms and declares that, eager to see him, the group will enter the valleys of Mount Gandhamādana—signaling a determined advance in their search/approach within the forest narrative.