Dhanañjaya-viraha-śoka and the Resolve to Enter Gandhamādana (धनंजय-विरह-शोकः गन्धमादन-प्रवेश-संकल्पश्च)
सर्वेषामाश्रयो<स्माकं रणे<४रीणां प्रमर्दिता । आहर्ता सर्वरत्नानां सर्वेषां न: सुखावह:,यदि शत्रु भी शरणमें आ जाय तो वह प्रतापी वीर उसके प्रति दयालु हो जाता और उसे निर्भय कर देता है। वह महाबली महामना अर्जुन ही हमलोगोंका सहारा है। वही समरांगणमें हमारे शत्रुओंको रौंद डालनेकी शक्ति रखता है। उसीने हमारे लिये सब प्रकारके रत्न लाकर सुलभ किये थे और वही हम सबको सदा सुख पहुँचानेवाला है
sarveṣām āśrayo ’smākaṁ raṇe ’rīṇāṁ pramarditā | āhartā sarvaratnānāṁ sarveṣāṁ naḥ sukhāvahaḥ ||
قال يودهيشثيرا: «هو ملجؤنا جميعًا—ساحق أعدائنا في القتال. وهو جالب كل صنوف الكنوز، ومصدر السعادة لنا جميعًا.»
युधिछिर उवाच
The verse highlights gratitude and recognition of righteous strength: a leader (Yudhiṣṭhira) acknowledges the protector who secures safety, defeats aggressors, and provides resources for the community—power framed as service to others.
Yudhiṣṭhira is speaking about Arjuna, describing him as the Pandavas’ chief support—capable of crushing enemies in war and of obtaining treasures that sustain their welfare—thereby affirming Arjuna’s central role in their survival and prosperity.