Shloka 15
Dhanañjaya-viraha-śoka and the Resolve to Enter Gandhamādana (धनंजय-विरह-शोकः गन्धमादन-प्रवेश-संकल्पश्च)
शत्रोरपि प्रपन्नस्य सोडनृशंस: प्रतापवान् । दाताभयस्य बीभत्सुरमितात्मा महाबल:,यदि शत्रु भी शरणमें आ जाय तो वह प्रतापी वीर उसके प्रति दयालु हो जाता और उसे निर्भय कर देता है। वह महाबली महामना अर्जुन ही हमलोगोंका सहारा है। वही समरांगणमें हमारे शत्रुओंको रौंद डालनेकी शक्ति रखता है। उसीने हमारे लिये सब प्रकारके रत्न लाकर सुलभ किये थे और वही हम सबको सदा सुख पहुँचानेवाला है
śatror api prapannasya so 'nṛśaṁsaḥ pratāpavān | dātābhayasya bībhatsur amitātmā mahābalaḥ ||
قال يودهيشثيرا: «حتى إذا جاء العدو طالبًا الملجأ، فإن ذلك البطل الجليل المتألق يرقّ له قلبه ويمنحه الأمان من الخوف. ذلك أرجونا عظيم الساعدين—ذو ضبط نفس لا يُقاس وقوة هائلة—هو سندُنا. هو وحده القادر على سحق أعدائنا في ساحة القتال؛ وهو الذي جلب لنا كل صنوف الجواهر النفيسة بيسر؛ وهو على الدوام مصدر خيرنا ورفاهنا.»
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
A central kṣatriya-ethical ideal is affirmed: even an enemy who seeks refuge should be treated without cruelty and granted protection (abhaya). True valor is shown not only in battle but also in restraint and compassion toward the surrendered.
Yudhiṣṭhira praises Arjuna as the Pandavas’ chief support—mighty in war, yet compassionate to a surrendered foe—and recalls Arjuna’s past services in securing wealth and ensuring the brothers’ welfare.