Shloka 4
Sukanyā’s Encounter with the Aśvins and Cyavana’s Rejuvenation (लोमश–सुकन्या–च्यवनोपाख्यानम्)
ततः सुकन्या सब्रीडा तावुवाच सुरोत्तमौ | शर्यातितनयां वित्तं भार्या मां च्यवनस्थ च,तब सुकन्याने लज्जित होकर उन दोनों श्रेष्ठ देवताओंसे कहा--'देवेश्वरो! आपको विदित होना चाहिये कि मैं राजा शर्यातिकी पुत्री और महर्षि च्यवनकी पत्नी हूँ
tataḥ sukanyā sabrīḍā tāv uvāca surottamau | śaryātitanayāṃ vittaṃ bhāryā māṃ cyavanasya ca ||
ثم إن سوكانيا، وقد غمرها حياءٌ عفيف، خاطبت الكائنين الإلهيين الجليلين قائلةً: «اعلما هذا—إنني ابنةُ الملك شارياتي، وأنا الزوجةُ الشرعيةُ للناسِك الحكيم تشيافانا».
लोगश उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma through Sukanyā’s clear assertion of her lawful marital status and lineage, emphasizing fidelity, modesty, and the maintenance of ethical boundaries even when approached by powerful beings.
Sukanyā, feeling shy, speaks to two divine figures and identifies herself as King Śaryāti’s daughter and the wife of the sage Cyavana, implicitly refusing any improper attention and reaffirming her commitment.