Akṛtavraṇa’s Account Begins: Gādhi–Satyavatī–Ṛcīka and the Bhārgava Lineage Prelude
अकृतव्रण उवाच आयानेवासि विदितो रामस्य विदितात्मन: । प्रीतिस्त्वयि च रामस्य क्षिप्रं त्वां दर्शयिष्यति,अकृतव्रणने कहा--राजन! आत्मज्ञानी परशुरामजीको पहले ही यह ज्ञात हो गया था कि आप आ रहे हैं। आपपर उनका बहुत प्रेम है, अतः वे शीघ्र ही आपको दर्शन देंगे। ये तपस्वीलोग प्रत्येक चतुर्दशी और अष्टमीको परशुरामजीका दर्शन करते हैं। आजकी रात बीत जानेपर कल सबेरे चतुर्दशी हो जायगी
akṛtavraṇa uvāca | āyāneva asi vidito rāmasya viditātmanaḥ | prītis tvayi ca rāmasya kṣipraṁ tvāṁ darśayiṣyati |
قال أَكْرِتَفْرَṇa: «أيها الملك، إن راما (باراشوراما)، العارفَ بذاته، قد علم سلفاً أنك في طريقك. وله عليك مودة عظيمة؛ فلذلك سيمنحك الدَّرْشَن قريباً.»
अकृतव्रण उवाच
A self-realized sage is portrayed as inwardly aware and compassionate: spiritual insight (viditātman) includes knowing what is appropriate and extending timely grace (darśana) to one who approaches with respect.
Akṛtavraṇa reassures the king that Paraśurāma already knows of his arrival and, because of his affection, will soon appear and grant an audience.