Shloka 4
Akṛtavraṇa’s Account Begins: Gādhi–Satyavatī–Ṛcīka and the Bhārgava Lineage Prelude
कदा तु रामो भगवांस्तापसान् दर्शयिष्यति । तेनैवाहं प्रसंगेन द्रष्टमिच्छामि भार्गवम्,उन सबसे मिलकर राजर्षि युधिष्ठिरने हाथ जोड़कर उन्हें प्रणाम किया और परशुरामजीके सेवक वीरवर अकृतत्रणसे पूछा--“भगवान् परशुरामजी इन तपस्वी महात्माओंको कब दर्शन देंगे? उसी निमित्तसे मैं भी उन भगवान् भार्गवका दर्शन करना चाहता हूँ!
kadā tu rāmo bhagavāṁs tāpasān darśayiṣyati | tenaivāhaṁ prasaṅgena draṣṭum icchāmi bhārgavam ||
قال فايشَمبايانا: «متى يمنح راما الجليل (باراشوراما) هؤلاء الزهّاد شرفَ الدَّرْشَن؟ وبذلك السبب عينه أودّ أنا أيضاً أن أعاين ذلك البهارغفا الإلهي.»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic reverence: even kings and narrators seek the darśana of a revered sage-warrior like Parashurama, and the presence of ascetics becomes a worthy occasion for humility and spiritual aspiration.
In the forest setting, the speaker expresses eagerness to see Parashurama. He asks when Parashurama will appear to the gathered ascetics, and states that this occasion is also his reason for wanting to behold the Bhargava.