Shloka 12
देव–विष्णु–संवादः । कालेयगणस्य समुद्राश्रयः । अगस्त्योपसर्पणम्
Devas and Viṣṇu on the Kāleyas; Approach to Agastya
स समाप्यायित: शक्रो विष्णुना दैवतै: सह । ऋषिभिश्न महाभागैर्बलवान् समपद्यत,देवताओंसहित श्रीविष्णु तथा महाभाग महर्षियोंके तेजसे परिपूर्ण हो देवराज इन्द्र अत्यन्त बलशाली हो गये। देवेश्वर इन्द्रको बलसे सम्पन्न जान वृत्रासुरने बड़ी विकट गर्जना की। उसके सिंहनादसे भूलोक, सम्पूर्ण दिशाएँ, आकाश, स्वर्गलोक तथा पर्वत सब-के-सब काँप उठे
sa samāpyāyitaḥ śakro viṣṇunā daivataiḥ saha | ṛṣibhiś ca mahābhāgair balavān samapadyata ||
ولمّا امتلأ شَكرا (إندرا) قوةً بعد أن أنعشه فيشنو مع الآلهة، وبقوة التنسّك والبركة لدى الرِّشِي العظام، صار شديد البأس. وحين رأى فِرترا-أسورا إندرا وقد استعاد قوته، أطلق زئيرًا مروّعًا؛ فبذلك الصياح الشبيه بزئير الأسد ارتجّت الأرض والجهات والسماء ودارُ السماء وحتى الجبال.
लोगश उवाच
Educational Q&A
Strength and success are portrayed as arising from alignment with divine order and the support of righteous forces—Viṣṇu, the gods, and the tapas of sages—implying that power is ethically grounded and not merely self-generated.
Indra is revitalized through the combined potency of Viṣṇu, the gods, and great seers; recognizing this renewed might, Vṛtrāsura responds with a fearsome roar so intense that it makes the earth, heavens, directions, and mountains quake.