गालवेन उशीनरराजसमागमः
Gālava’s Audience with King Uśīnara
तत्र गच्छावहे भद्रे शनैरागच्छ मा शुच: । धार्मिक: संयमे युक्त: सत्ये चैव जनेश्वर:,मार्गमें गालवने राजकन्या माधवीसे कहा--भद्रे! काशीके अधिपति भीमसेनकुमार शक्तिशाली राजा दिवोदास महापराक्रमी एवं विख्यात भूमिपाल हैं। उन्हींके पास हम दोनों चलें। तुम धीरे-धीरे चली आओ। मनमें किसी प्रकारका शोक न करो। राजा दिवोदास धर्मात्मा, संयमी तथा सत्य-परायण हैं
tatra gacchāvahe bhadre śanair āgaccha mā śucaḥ | dhārmikaḥ saṃyame yuktaḥ satye caiva janeśvaraḥ ||
قال غالافا: «هلمّي يا عزيزة—لنذهب إلى هناك. اتّبعي على مهل؛ ولا تحزني. إنّ سيّدَ الناس هناك رجلٌ بارٌّ بالدارما، مُحكَمُ الضبط لنفسه، ثابتٌ على الحق.»
गालव उवाच
The verse highlights ethical kingship and personal conduct: a worthy ruler is characterized by dharma (righteousness), saṃyama (self-restraint), and satya (truth). It also teaches compassionate guidance—calming fear and grief through trust in virtue.
Gālava addresses a woman (contextually Mādhavī), urging her to accompany him to a certain place, to proceed slowly, and not to worry. He reassures her by describing the king they are approaching as righteous, self-controlled, and truthful.