Shloka 44
अध्याय ३५१ — उञ्छवृत्ति-व्रतसिद्धेः मानुषस्य परमगतिः
Sūrya–Nāga Dialogue on the Perfected Gleaner-Ascetic
“अपान्तरतमाने स्वायम्भुव मन्वन्तरमें भगवान्की आज्ञाके अनुसार वेदोंका विभाग किया। उनके इस कर्मसे तथा उनके द्वारा की हुई उत्तम तपस्या, यम और नियमसे भी भगवान् श्रीहरि बहुत संतुष्ट हुए और बोले--“बेटा! तुम सभी मन्वन्तरोंमें इसी प्रकार धर्मके प्रवर्तक होओगे” ।।
bhaviṣyasy acalo brāhmaṇ na pradhṛṣyaś ca nityaśaḥ | punas tiṣye ca samprāpte kuravo nāma bhāratāḥ ||
قال فايشَمبايانا: في مَنْفَنْتَرا سْفايَمبهوفا، قام أبانتاراتاماس—امتثالًا لأمر الرب—بتقسيم الفيدات وترتيبها. فسرَّ الربُّ شري هَري بهذه الخدمة، وبنسكه الرفيع مع كفِّ النفس (يَما) والالتزام بالآداب (نِيَما)، وقال: «يا بُنيّ، في كل مَنْفَنْتَرا ستكون على هذا النحو مُروِّجًا للدارما». ثم إنه سيبقى في المستقبل ثابتًا لا يتزعزع؛ وحين يعود عصر تِسْيَة (Tisya) من جديد، سيُعرَف البهاراتا باسم «الكورافا».
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Dharma is sustained through disciplined practice (tapas, yama, niyama) and selfless service to sacred knowledge; when such effort aligns with divine purpose, it becomes a recurring vocation across cosmic cycles—one is empowered to be a continual ‘promoter of dharma.’
Vaiśampāyana recounts how Apāntaratamas, under the Lord’s instruction, organized the Vedas; the Lord, pleased with his austerity and restraint, grants him a boon that he will repeatedly serve as a dharma-propagator in successive Manvantaras, and notes a future time (Tiṣya) when the Bhāratas will be known as the Kurus.