Shloka 13
अव्यक्त–पुरुष–विवेकः (Discrimination of Avyakta/Prakṛti and Puruṣa) — Yājñavalkya’s Anvīkṣikī to Viśvāvasu
विमुक्त: सर्वसड्भेभ्यो लघ्वाहारो जितेन्द्रिय: । पूर्वरात्रेडपररात्रे धारयीत मनो55त्मनि,योगी सब प्रकारकी आसक्तियोंसे मुक्त हो मिताहारी और जितेन्द्रिय बने तथा रात्रिके पहले और पिछले भागमें मनको आत्मामें एकाग्र करे
vimuktaḥ sarvasaṅgebhyo laghvāhāro jitendriyaḥ | pūrvarātre ’pararātre dhārayīt mano ’tmani ||
قال فاسيشثا: «متحرّرًا من كلّ تعلّق، على اليوغي أن يقتات طعامًا خفيفًا موزونًا وأن يقهر الحواسّ. وفي أوّل الليل وآخره، فليثبّت ذهنه وليحبسه ثابتًا في الذات.»
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
The verse teaches a practical yogic discipline: renounce attachments, eat moderately, master the senses, and regularly concentrate the mind in the Self—especially during the quiet early and late parts of the night.
In Śānti Parva’s instructional setting, Vasiṣṭha gives direct guidance on yogic conduct and meditation, outlining the lifestyle and daily practice expected of a seeker aiming for inner steadiness and liberation.