Adhyāya 21 — Duryodhanasya bāṇavarṣaḥ
Duryodhana’s Arrow-Storm and the Dust-Obscured Engagements
सात्वतौ च महावीर्यो धन्विनौ रथिनां वरौ । अन्योन्यमभ्यधावेतां शस्त्रप्रवरधारिणी
sātvatāu ca mahāvīryo dhanvinau rathināṁ varau | anyonyam abhyadhāvetāṁ śastrapravaradhāriṇī ||
قال سنجيا: إن بطلي الساتڤاتا—كلاهما عظيم البأس، وكلاهما من أبرع فرسان العربات وسادة القوس—اندفعا أحدهما نحو الآخر، وكلٌّ يحمل سلاحًا نفيسًا. ويُبرز المشهد دَهرما ساحة القتال الكئيبة: إذ تتجلّى الشجاعة والمهارة في المواجهة المباشرة، وإن آل الأمر إلى هلاكٍ متبادل.
संजय उवाच
The verse highlights kṣatriya-dharma in its stark form: on the battlefield, warriors are bound to meet courage with courage. Ethical tension remains—heroic excellence is admired, yet it unfolds within the tragic necessity of war.
Sañjaya describes two mighty Sātvata bowmen, eminent chariot-warriors, rushing at each other in direct combat, each equipped with superior weapons—setting the stage for a fierce duel.