शल्यपरिघातः (Śalya Under Encirclement) — Mahābhārata, Śalya-parva, Adhyāya 12
प्रमुखे वर्तमानस्य भल्लेनापाहरद् रथात् । कुन्तीपुत्र युधिष्ठिरने समरांगणमें सामने खड़े हुए शल्यकी ध्वजाके अग्रभागको एक भल्लके द्वारा रथसे काट गिराया
pramukhe vartamānasya bhallena apāharad rathāt |
قال سانجيا: بينما كان شاليا قائمًا في مقدّمة الصفوف، ضرب يودهيشتيرا—ابن كونتي—بسهمٍ حادٍّ من نوع «بهلّا» فقطع قِمّة راية شاليا المتقدّمة، فسقطت من على العربة. وفي نسيج الأخلاق الحربية لا يدلّ الفعل على عدوانٍ محض، بل على تفكيكٍ استراتيجيٍّ لكبرياء الخصم المرئيّ وعلامة تجمّعه، تذكيرًا بأن رموز السلطان هشّة كالأجساد في ساحةٍ يتنازع فيها الدارما.
संजय उवाच
Even in a dharma-framed war, victory often turns on dismantling the opponent’s supports—especially visible emblems of authority and morale. The fall of a banner signifies the fragility of pride and the impermanence of worldly signs of dominance.
Sañjaya narrates that Yudhiṣṭhira, facing Śalya in battle, shoots a bhalla-arrow that cuts down the forward part of Śalya’s banner from his chariot, causing it to fall.