Shloka 186
शल्यस्य पाण्डवसेनापीडनम् — Śalya’s Assault on the Pāṇḍava Host
with Omens and Bhīma’s Counter
आरुरोह महाबाहु: सर्वसैन्यस्य पश्यत: । विचित्र रीतिसे युद्ध करनेवाले महाबाहु नकुल परिश्रमको जीत चुके थे। वे सारी सेनाके देखते-देखते चित्रसेनके रथके समीप जा उसपर चढ़ गये
sañjaya uvāca |
āruroha mahābāhuḥ sarvasainyasya paśyataḥ |
قال سنجيا: وعلى مرأى من الجيش كله، صعد ذلك المحارب عظيم الساعدين. كان ناكولا، الذي يقاتل بأساليب عجيبة، قد غلب الإعياء؛ ثم تقدّم، والجموع تنظر، حتى دنا من عربة تشيتراسينا الحربية واعتلاها.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how martial virtue (kṣātra-tejas) is demonstrated openly: decisive action taken under the gaze of many becomes a test of steadiness, courage, and responsibility, influencing collective morale and the ethical perception of one’s conduct in war.
Sañjaya reports that a mighty warrior mounts up (typically onto a chariot) as the entire army watches, marking a conspicuous, morale-charged moment in the battle sequence.