अध्याय ६० — कर्णस्य पाञ्चाल-सोमक-निग्रहः
Karna’s Suppression of the Panchala–Somaka Forces
प्रजानाथ! तदनन्तर पिताको आनन्द देनेवाला उलूक उस रथसे कूदकर तुरंत ही त्रिगर्तोकी सेनामें चला गया ।।
sañjaya uvāca | sātyakiḥ śakuniṃ viddhvā viṃśatyā niśitaiḥ śaraiḥ | dhvajaṃ ciccheda bhallena saubalasya hasann iva ||
قال سانجيا: ثم إن أولوكا، مُفرِحَ أبيه، قفز من ذلك المركب الحربي ومضى في الحال إلى جيش التريغارتا. وأما ساتياكي فقد أصاب شكوني بعشرين سهمًا حادًّا كالموسى فأدمَاه؛ ثم، كأنه يبتسم بثقةٍ متعالية، قطع براية ساوبالا (شكوني) بسهمٍ عريض الرأس—ضربةٌ لا تُراد لإيلام الجسد فحسب، بل لكسر المعنويات وإعلان الغلبة وسط فوضى الحرب.
संजय उवाच
Even in warfare, victory is pursued not only through physical harm but also through symbolic and psychological means; severing an enemy’s banner attacks honor and morale, showing how power operates through signs as well as force—raising ethical reflection on pride, intimidation, and the conduct of kṣatriya battle.
Sanjaya narrates that Satyaki wounds Shakuni with twenty sharp arrows and then cuts down Shakuni’s banner with a bhalla, as if smiling—signaling dominance and attempting to demoralize the opposing side.