Karṇa-parva Adhyāya 58 — Arjuna’s Arrow-Storm and Relief of Bhīmasena
धृष्टद्युम्नो महाराज सहित: सर्वराजभि: । कर्णमेवाभिदुद्राव पाण्डवा श्व॒ महारथा:
sañjaya uvāca |
dhṛṣṭadyumno mahārāja sahitaḥ sarvarājabhiḥ |
karṇam evābhidudrāva pāṇḍavāś ca mahārathāḥ ||
قال سانجيا: أيها الملك، إن دْهْرِشْتَديومنَ (Dhṛṣṭadyumna) ومعه جميع الملوك الحلفاء اندفع مباشرة نحو كارنا (Karṇa). وتقدّم كذلك عظماء فرسان المركبات من الباندافا (Pāṇḍava) لنصرته—في تلك اللحظة التي اشتعل فيها القتال الرهيب تمامًا، وصار الدم يُراق كالماء، ولم يبقَ من مقاتلي السامشابتكا (Saṁśaptaka) إلا بقية يسيرة.
संजय उवाच
The verse highlights how, in the moral darkness of war where bloodshed becomes routine, commanders seek decisive outcomes by concentrating force on a key opponent. It implicitly invites reflection on dharma: strategic necessity may drive action, yet the ethical burden of escalating violence remains.
As the battle intensifies and only a few Saṁśaptaka warriors remain, Dhṛṣṭadyumna—supported by allied kings—charges directly at Karṇa. The Pāṇḍava elite chariot-warriors also move in to back him, signaling a focused assault on Karṇa as a pivotal enemy champion.