Previous Verse
Next Verse

Shloka 72

Droṇa-parva Adhyāya 94: Sātyaki–Sudarśana Yuddha (सात्यकि–सुदर्शन युद्ध)

गिरे: शिखरज: श्रीमान्‌ सुशाख: सुप्रतिछ्तित:

gireḥ śikharajaḥ śrīmān suśākhaḥ supratiṣṭhitaḥ

قال سنجيا: «كان كالشجرة البهيّة التي نبتت على ذروة جبل—مفعمة بالهيبة، باسطةً أغصانًا كثيرةً قوية، ثابتةَ الجذور راسخةً». تُبرز هذه الصورة الثبات وعلوّ المنزلة وسط اضطراب الحرب، وتوحي بقوة محاربٍ قد استقرّت أركانها وحضورٍ لا يتزعزع وإن اضطربت ساحة القتال.

गिरेःof the mountain
गिरेः:
Adhikarana
TypeNoun
Rootगिरि
FormMasculine, Genitive, Singular
शिखरजःborn from a peak / peak-born
शिखरजः:
Karta
TypeAdjective
Rootशिखरज
FormMasculine, Nominative, Singular
श्रीमान्splendid, illustrious
श्रीमान्:
Karta
TypeAdjective
Rootश्रीमत्
FormMasculine, Nominative, Singular
सुशाखःhaving good branches / well-branched
सुशाखः:
Karta
TypeAdjective
Rootसुशाख
FormMasculine, Nominative, Singular
सुप्रतिष्ठितःwell-established, firmly set
सुप्रतिष्ठितः:
Karta
TypeAdjective
Rootसुप्रतिष्ठित
FormMasculine, Nominative, Singular

संजय उवाच

S
Sañjaya
M
mountain (giri)
M
mountain peak (śikhara)
T
tree (implied by suśākhaḥ)

Educational Q&A

Through a nature-simile (a well-rooted, many-branched tree on a mountain summit), the verse highlights firmness, established strength, and dignified presence—qualities expected of a leading warrior or commander who remains steady amid crisis.

Sañjaya is describing a prominent figure on the battlefield using elevated poetic imagery, emphasizing that the person stands secure and impressive—like a majestic, firmly rooted tree rising from a mountain peak.