Previous Verse
Next Verse

Shloka 71

Droṇa-parva Adhyāya 94: Sātyaki–Sudarśana Yuddha (सात्यकि–सुदर्शन युद्ध)

स भिजन्नवर्मा स्रस्ताड़ प्रभ्रष्टमुकुटाज्द:

sa bhinnavarmā srastāḍyaḥ prabhraṣṭa-mukuṭaḥ

قال سنجيا: شوهد وقد تحطّم درعه، وارتخت أطرافه ووهنت، وسقط تاجه—صورةُ محاربٍ أذلّته عنفُ المعركة، تذكّر بأن في الحرب حتى المتكبّرين والمُحسنين التجهّز عرضةٌ لانقلابٍ مفاجئ ولانتزاع البهاء الظاهر.

सःhe
सः:
Karta
TypePronoun
Rootतद्
FormMasculine, Nominative, Singular
भिजन्splitting, breaking
भिजन्:
Karta
TypeVerb
Rootभिद्
Formशतृ (present active participle), Masculine, Nominative, Singular
अवर्माwithout armor, unarmored
अवर्मा:
Karta
TypeAdjective
Rootअ-वर्मन्
FormMasculine, Nominative, Singular
स्रस्तslipped off, loosened
स्रस्त:
Karta
TypeAdjective
Rootस्रंस्
Formक्त (past passive participle used adjectivally), Masculine, Nominative, Singular
आडःa blow/strike (uncertain reading)
आडः:
Karta
TypeNoun
Rootआड
FormMasculine, Nominative, Singular
प्रभ्रष्ट-मुकुटात्from (his) fallen/dislodged crown
प्रभ्रष्ट-मुकुटात्:
Apadana
TypeAdjective
Rootप्र-भ्रंश् + मुकुट
FormMasculine/Neuter, Ablative, Singular

संजय उवाच

S
Sañjaya
A
armour (varman)
C
crown/diadem (mukuṭa)

Educational Q&A

The verse underscores the fragility of external power—armour and crown symbolize protection and status, yet both can be lost in an instant. It cautions against pride in worldly insignia and highlights the harsh, leveling nature of war.

Sañjaya describes a warrior in a visibly ruined state: armour broken, body slackened, and crown fallen. It is a battlefield snapshot emphasizing the intensity of the fighting and the warrior’s sudden decline.