Droṇa-parva Adhyāya 94: Sātyaki–Sudarśana Yuddha (सात्यकि–सुदर्शन युद्ध)
त॑ दृष्टवा तु तथा यान्तं शूरो राजा श्रुतायुध:
taṁ dṛṣṭvā tu tathā yāntaṁ śūro rājā śrutāyudhaḥ
قال سنجيا: لما رآه يتقدّم على تلك الهيئة تنبّه له الملك الشجاع شروتايوده، واشتدّ عزمه مع اندفاع زخم المعركة إلى الأمام. ففي الحرب قد تُشكّل رؤيةُ حركة الخصم في الحال النيةَ والفعل، فتشتد قبضةُ الواجب والثأر على حساب كبح النفس.
संजय उवाच
The verse highlights how a warrior-king’s ethical and strategic stance in battle is triggered by perception: seeing an opponent advance can crystallize resolve. It reflects the Mahābhārata’s recurring tension between duty (kṣatriya-dharma) and the escalating compulsions of war.
Sañjaya narrates that King Śrutāyudha observes someone advancing in a particular manner. This observation serves as a narrative pivot, preparing for Śrutāyudha’s ensuing reaction or engagement in the ongoing battle scene.