Shloka 12
युधिष्ठिरकृष्णसंवादः — Yudhiṣṭhira’s Appeal and Kṛṣṇa’s Assurance
Droṇa-parva, Adhyāya 59
श्रीरामचन्द्रजीने भूख और प्यासको जीत लिया था। सम्पूर्ण देहधारियोंके रोगोंको नष्ट कर दिया था। वे उत्तम गुणोंसे सम्पन्न हो सदैव अपने तेजसे प्रकाशित होते थे ।। अति सर्वाणि भूतानि रामो दाशरथिर्बभौ | ऋषीणां देवतानां च मानुषाणां च सर्वश:
ati sarvāṇi bhūtāni rāmo dāśarathir babhau | ṛṣīṇāṃ devatānāṃ ca mānuṣāṇāṃ ca sarvaśaḥ ||
قال نارادا: إن راما ابنَ دَشَرَثَة فاق جميع الكائنات في كل مكان—بين الرِّشيّين، وبين الآلهة، وبين البشر كافة. وتعرضه هذه الأبيات مثالًا أخلاقيًا وروحيًا؛ إذ إن انضباطه الباطني وسموَّه جعلاه متلألئًا في كل ميدان من ميادين الحياة.
नारद उवाच
Educational Q&A
True greatness is measured by inner excellence—virtue, discipline, and radiance of character—so that one becomes worthy of honor across all communities (sages, gods, and humans). The verse frames Rāma as an ethical ideal whose conduct sets a universal standard.
Nārada is praising Rāma by declaring that he surpassed all beings everywhere, whether among ascetics, divine beings, or ordinary humans. The statement functions as a laudatory comparison to highlight Rāma’s exceptional stature.