Shloka 78
विद्युत् कृत्वाथ निश्राणं मेरुं कृत्वाथ वै ध्वजम् | आरुहा स रथं दिव्यं सर्वदेवमयं शिव:,बिजलीको उस बाणकी तीखी धार बनाकर मेरु पर्वतको प्रधान ध्वजके स्थानमें रखा। इस प्रकार सर्वदेवमय दिव्य रथ तैयार करके असुरोंका अन्त करनेवाले, अतुल पराक्रमी, योद्धाओंमें श्रेष्ठ तथा सदा स्थिर रहनेवाले श्रीमान् भगवान् शिव त्रिपुरवधके लिये उसपर आरूढ़ हुए
vidyut kṛtvātha niśrāṇaṃ meruṃ kṛtvātha vai dhvajam | ārūḍhaḥ sa rathaṃ divyaṃ sarvadevamayaṃ śivaḥ ||
قال فياسا: بعدما جعل البرق حدًّا قاطعًا حادًّا (لسلاحه)، وأقام جبل ميرو في موضع الراية العظمى، صعد شيفا—وصَفُّه مركبةٌ سماوية مؤلَّفة من قوى جميع الآلهة—إلى ذلك المركب الإلهي لينطلق إلى تدمير التريبورات. ويؤكد المشهد نظامًا أخلاقيًّا: فالقوة الطاغية ليست عدوانًا محضًا، بل فعلٌ مُجازٌ إلهيًّا لإنهاء قهر الشياطين وإعادة الاستقرار.
व्यास उवाच
Educational Q&A
Power is ethically meaningful when aligned with dharma: the imagery of a chariot embodying all gods suggests that legitimate force arises from collective divine sanction to end oppression and re-establish stability, not from personal rage or conquest.
Vyāsa describes Śiva preparing for the Tripuravadha: lightning is made into a sharp weapon-edge, Mount Meru is set as the principal banner on the chariot, and Śiva mounts a divine chariot constituted of the powers of all the gods to proceed toward the destruction of the Tripuras.