Shloka 16
दृश्यादृश्यानरिगणानुद्दिश्याचार्यनन्दन:,फिर धूमरहित अग्निके समान एक तेजस्वी बाणको अभिमन्त्रित करके शत्रुवीरोंका संहार करनेवाले आचार्यनन्दन अभश्रत्थामाने सर्वथा क्रोधावेशसे युक्त हो उसे प्रत्यक्ष और परोक्ष शत्रुओंके उद्देश्यसे चला दिया
sañjaya uvāca | dṛśyādṛśyān arigaṇān uddiśyācāryanandanaḥ | dhūmarahitāgnisamaṃ tejasvinaṃ bāṇam abhimantrya śatravīrasaṃhārakara ācāryanandano ’śvatthāmā sarvathā krodhāveśayuktaḥ taṃ pratyakṣa-parokṣaśatrūn uddiśya mumoca |
قال سنجيا: إنَّ أشفَتّامَا، ابنَ المُعلِّم، وقد اجتاحه سيلُ الغضب من كلِّ جانب، استحضر سهماً متلألئاً كالنار التي لا دخان لها، وقرَّبه بالمانترا. ثم وجَّهَه إلى جموع الأعداء—الظاهرين والخفيّين—وأطلقه قاصداً إفناءَ أبطال الخصم. وتُبرز الآية أن الغضب إذا اعتلى العرش حوَّل حتى القوّة المُقدَّسة إلى أداة خرابٍ لا تُميِّز.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral danger of krodha (rage): when anger dominates, even sacredly empowered means (abhimantrita weapons) are directed toward broad, potentially indiscriminate harm, blurring ethical restraint in warfare.
Sanjaya describes Aśvatthāmā, Droṇa’s son, empowering a blazing arrow with mantras and releasing it against enemy warriors—both those in plain sight and those not directly visible—driven by intense wrath.