तस्य तस्य विघाताय तत् तद्धि कुरुतेडर्जुन: । परंतु विजयकी इच्छासे वे पार्थपर जिस-जिस अस्त्रका प्रयोग करते थे, उस-उसके विनाशके लिये अर्जुन वैसे ही अस्त्रोंका प्रयोग करते थे ।। ३३ ई ।। स वध्यमानेष्वस्त्रेषु दिव्येष्वपि यथाविधि
sañjaya uvāca | tasya tasya vighātāya tat taddhi kurute 'rjunaḥ | sadhyamāneṣv astreṣu divyeṣv api yathāvidhi |
قال سنجيا: لِدَفْعِ كلِّ هجمةٍ من تلك الهجمات، كان أرجونا يستعمل على وجه الدقة وسيلةَ الإبطال الموافقة لها. فكلما أُطلقت الأسلحةُ الإلهية وفق الطقوس المقرَّرة، واجهها أرجونا—وهو يتطلع إلى الظفر—بسلاحٍ مماثل، فيُفني كلَّ واحدٍ منها ساعةَ ظهوره. ويُبرز هذا المشهدُ إتقانًا منضبطًا لفنون القتال: فالقوةُ لا تُكبح بالغضب، بل بالمهارة، وضبط النفس، والمعرفة الدقيقة بوسائل الردع.
संजय उवाच
Even amid violent conflict, action should be governed by knowledge, precision, and restraint. Arjuna’s conduct highlights disciplined competence—meeting force with appropriate counter-force rather than uncontrolled aggression.
Sañjaya describes Arjuna systematically nullifying the enemy’s weapon-attacks. As various (even divine) astras are launched according to their rites, Arjuna responds with corresponding astras to destroy or cancel them, maintaining the upper hand.