चिक्षेप भुजगेन्द्राभां क्रुद्धों द्रोणरथं प्रति साथ ही क्रोधमें भरे हुए राजा द्रुपदने लोहेकी बनी हुई स्वर्णभूषित भयंकर शक्ति, जो नागराजके समान प्रतीत होती थी, द्रोणाचार्यपर चलायी || ४० ई ।। ततो भल्लै: सुनिशितैश्छित्त्वा तांस्तोमरान् दश
sañjaya uvāca |
acikṣepa bhujagendrābhāṁ kruddho droṇarathaṁ prati |
sa hi krodhamayaḥ rājā drupado lohamayīṁ suvarṇabhūṣitāṁ bhayāṅkarāṁ śaktiṁ nāgarājasamaprabhaṁ droṇācārye prāhiṇot ||
tato bhallaiḥ suniśitaiś chittvā tāṁ stomarān daśa ||
قال سانجيا: إنّ الملك دروبادا، وقد استبدّ به الغضب، قذف نحو عربة درونا رمحًا من حديدٍ مهيبًا مُحلّى بالذهب، كأنه ملكُ الأفاعي. عندئذٍ قطع درونا ذلك السلاح بسهام «بهلّا» الحادّة كالموسى، ثم مضى فقطع عشرة مزاريق أخرى كذلك.
संजय उवाच
The verse highlights how krodha (wrath) can dominate judgment and propel even a righteous king into extreme violence; it also contrasts impulsive aggression with disciplined martial skill, as the opponent neutralizes the threat through trained precision.
During the battle, Drupada—furious—hurls a terrifying iron śakti, gold-adorned and serpent-like, at Droṇa’s chariot. Droṇa responds by cutting down the incoming weapon with sharp bhalla arrows, and the passage continues with him severing additional javelins.