द्रौणिप्रतिज्ञा–नारायणास्त्रवर्णनम्
Drauṇi’s Vow and the Description of the Nārāyaṇāstra
नाकुलिकश्रित्रसेनं तु विदृध्वा पजचभिराशुगै: । सतुतंप्रतिविव्याध दशभिर्निशितै: शरैः,शतानीकने चित्रसेनको पाँच बाण मारे। चित्रसेनने भी दस पैने बाण मारकर बदला चुकाया
nākulikāśritrasenaṃ tu viddhvā pañcabhir āśugaiḥ | śatānīkaṃ ca citrasenaḥ pratyavidhyad daśabhir niśitaiḥ śaraiḥ ||
قال سنجيا: بعدما طعن تشيتراسينا شريتراسينا، حليف ناكولا، بخمسة سهام سريعة، عاد فهجم على شاتانيكا وأصابه بعشرة نبال حادّة كالموسى. وفي لهيب المعركة كانت الجراح تُجابَه بالجراح، فتشتدّ دوّامة الثأر التي تُغذّي عنف الحرب.
संजय उवाच
The verse highlights how warfare tends to operate through immediate counterblows—harm answered by harm—showing the ethical tension between kṣatriya valor (meeting attack with response) and the tragic momentum of escalating violence.
Citrāsena first wounds Śritrasena (connected with Nakula) with five swift arrows; then he retaliates against Śatānīka by striking him with ten sharp arrows, continuing the exchange of missile combat.