Shloka 9
Adhyāya 16: Saṃśaptaka-vrata and the Diversion of Arjuna (द्रोणपर्व, अध्याय १६)
कर्णात्मजं शरख्रातैरदृश्यं चक्कुरञज्जसा । तान् नदन्तो<भ्यधावन्त द्रोणपुत्रमुखा रथा:,उन्होंने अपने बाणसमूहोंकी वर्षसे कर्णकुमार वृषसेनको अनायास ही आच्छादित करके अदृश्य कर दिया। महाराज! यह देख अश्वत्थामा आदि महारथी सिंहनाद करते हुए उनपर टूट पड़े और जैसे मेघ पर्वतोंपर जलकी धारा गिराते हैं, उसी प्रकार वे नाना प्रकारके बाणोंकी वर्षा करते हुए तुरंत ही महारथी द्रौपदीपुत्रोंकी आच्छादित करने लगे
sañjaya uvāca | karṇātmajaṃ śaravrātair adṛśyaṃ cakrur añjasā | tān nadanto 'bhyadhāvanta droṇaputramukhā rathāḥ |
قال سانجايا: بوابلٍ من السهام غطّوه سريعًا—فِرِشَسِينا ابنَ كَرْنَة—حتى بدا كأنه غاب عن الأبصار. فلما رأى ذلك فرسانُ المركبات يتقدّمهم ابنُ درونا (أشڤتّاما) أطلقوا زئيرًا كزئير الأسد واندفعوا عليهم؛ وكالسحب الماطرة تصبّ جداولها على الجبال، شرعوا في الحال يلفّون أبناءَ دروبدي بسيلٍ من السهام على شتّى الأنواع.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the battlefield dynamic where overwhelming force provokes immediate counter-assault. Ethically, it reflects how anger and rivalry can intensify conflict, and how warriors, bound by kṣatriya codes, respond with swift retaliation rather than de-escalation.
One side showers arrows so densely that Karna’s son Vṛṣasena is completely covered and becomes ‘invisible.’ In response, Aśvatthāmā and other leading chariot-warriors roar and rush forward, unleashing heavy arrow-showers to cover the opposing fighters (contextually, the sons of Draupadī).