Shloka 77
वासवी-शक्तेः प्रयोगः, घटोत्कच-वधोत्तर-शोकः, व्यासोपदेशश्च
The Vāsavī Spear’s Use, Post-Ghaṭotkaca Grief, and Vyāsa’s Counsel
चक्रं शतसहस्रारमगृह्नाद् व्यथितो भृशम् | क्षुरान्तं बालसूर्याभं मणिवजविभूषितम्,द्रोणपुत्रके द्वारा मर्मस्थानोंमें गहरी चोट लगनेके कारण घटोत्कच अत्यन्त व्यथित हो उठा और उसने एक ऐसा चक्र हाथमें लिया, जिसमें एक लाख अरे थे। उसके प्रान्तभागमें छुरे लगे हुए थे। मणियों तथा हीरोंसे विभूषित वह चक्र प्रातःकालके सूर्यके समान जान पड़ता था
sañjaya uvāca | cakraṁ śatasahasrāram agṛhṇād vyathito bhṛśam | kṣurāntaṁ bālasūryābhaṁ maṇivajrāvibhūṣitam |
قال سانجيا: وقد أضناه الألمُ الشديد، قبض غَطوتكَجَة على قرصٍ ذي مئة ألفِ شعاع. كانت حافتُه حادّة كالموسى، ومُزدانًا بالجواهر والألماس كان يتوهّج كالشمس عند الشروق—رفعه في غضبٍ بعد الجرح الغائر الذي أصاب مواضعَه الحيوية على يد ابنِ درونا.
सयजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how grievous injury and rage can escalate violence: a wounded warrior responds by grasping an even more fearsome weapon. Ethically, it illustrates the war’s cycle of retaliation, where pain quickly turns into destructive resolve.
After Droṇa’s son (Aśvatthāmā) strikes Ghaṭotkaca in vital spots, Ghaṭotkaca, suffering intensely, takes up a dazzling, razor-edged discus with innumerable spokes, preparing to counterattack.