Shloka 61
अलायुधस्य भीमवधसंकल्पः
Alāyudha’s Resolve to Confront Bhīma
इत्युक्त्वा पाण्डवो राजन् युयुधानवृकोदरौ । सस्वजे पुरुषव्याप्रौ हर्षाद् वाष्पं मुमोच ह,राजन! पुरुषसिंह सात्यकि और भीमसेनसे ऐसा कहकर पाण्डुनन्दन युधिष्ठिरने उन दोनोंको हृदयसे लगा लिया और वे हर्षके आँसू बहाने लगे
ity uktvā pāṇḍavo rājan yuyudhāna-vṛkodarau | sasvaje puruṣa-vyāprāu harṣād vāṣpaṃ mumoca ha ||
قال سنجيا: «فلما قال ذلك، أيها الملك، عانق الباندڤا (يودهيشثيرا) يويودھانا (ساتياكي) وفريكودارا (بيماسين)، وهما من أعتى أبطال الرجال؛ وغلبته الفرحة فذرف الدموع.»
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid war, dharmic conduct includes acknowledging loyalty and courage with genuine affection; Yudhiṣṭhira’s embrace and tears show gratitude, human tenderness, and moral sensitivity rather than cold triumphalism.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that after speaking, Yudhiṣṭhira warmly embraces Sātyaki and Bhīma, and, filled with joy, sheds tears—marking an emotional moment of solidarity among the Pāṇḍava allies.