Shloka 7
द्रोणपर्व — पञ्चदशोऽध्यायः (Droṇa Parva, Chapter 15): युधिष्ठिर-रक्षा तथा अर्जुनस्य शरवृष्टिः
वारयित्वा तु सौभद्रं भीमसेन: प्रतापवान् । शल्यमासाद्य समरे तस्थौ गिरिरिवाचल:,सुभद्राकुमार अभिमन्युको रोककर प्रतापी भीमसेन राजा शल्यके पास जा पहुँचे और समरभूमिमें पर्वतके समान अविचल भावसे खड़े हो गये
vārayitvā tu saubhadraṃ bhīmasenaḥ pratāpavān | śalyam āsādya samare tasthau girir ivācalaḥ ||
قال سنجيا: بعدما كفَّ سوبهادرا-ابنَها (أبهيمانيو)، تقدّم بهيماسينا الجبّار نحو شاليا في ساحة القتال، ووقف ثابتًا لا يتزحزح كالجبل—إشارةً إلى عزمٍ راسخ وسط فوضى الحرب، وإلى واجب مواجهة الخصم المهيب دون تردّد.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadfastness and disciplined valor in warfare: a warrior must act with firm resolve, confronting the appropriate opponent without being shaken by battlefield turmoil.
Bhīma restrains Saubhadra (Abhimanyu), then advances toward King Śalya and takes an unyielding stance in the battle, described through the simile of an immovable mountain.