Shloka 3
धृष्टद्युम्नस्य द्रोणाभिमुख्यं तथा सात्यकि-कर्ण-समागमः
Dhṛṣṭadyumna’s advance toward Droṇa and the Sātyaki–Karṇa confrontation
स मोघं कृतमात्मानं दृष्टवा पार्थेन कौरव: । उत्सृज्य सात्यकिं क्रोधाद् गर्हयामास पाण्डवम्,कुन्तीकुमार अर्जुनके द्वारा अपनेको असफल किया हुआ देख कुरुवंशी भूरिश्रवाने कुपित हो सात्यकिको छोड़कर पाण्डुनन्दन अर्जुनकी निन्दा करते हुए कहा
sa moghaṃ kṛtam ātmānaṃ dṛṣṭvā pārthena kauravaḥ | utsṛjya sātyakiṃ krodhād garhayāmāsa pāṇḍavam ||
قال سنجيا: لما رأى نفسه قد جُعلت مساعيه هباءً على يد بارثا (أرجونا)، غضب الكاورافي بهوريشرافاس، فأطلق سَاتْيَكِي وشرع يوبّخ أرجونا الباندافي. ويُظهر هذا الموقف كيف يمكن لغضب الحرب أن ينقل المحارب من قتالٍ مباشر إلى اتهامٍ أخلاقي، فيحوّل خيبة النفس إلى لومٍ للخصم.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger in war can distort judgment: when a warrior feels thwarted, he may abandon the immediate contest and turn to reproach and moral accusation. It points to the ethical danger of letting krodha drive one’s speech and choices, even amid battlefield dharma.
Bhūriśravas, a Kaurava fighter, realizes that Arjuna has made his effort ineffective. In rage, he releases Sātyaki (whom he had been engaged with) and begins to condemn Arjuna, shifting from physical combat to verbal censure.