Shloka 27
दुर्योधनस्य कर्णप्रार्थना — कृपकर्णसंवादः
Duryodhana’s Appeal to Karna — The Kripa–Karna Dialogue
तस्मै व्यसृजदुग्राणि विविधानि परंतप: । अमर्षात् पाण्डव: क्रुद्ध: शरवर्षाणि मारिष,माननीय नरेश! शत्रुओंको संताप देनेवाले पाण्डुनन्दन भीमसेन कुपित हो अमर्षवश कर्णपर नाना प्रकारके भयंकर बाणोंकी वर्षा करने लगे
tasmai vyasṛjad ugrāṇi vividhāni paraṃtapaḥ | amarṣāt pāṇḍavaḥ kruddhaḥ śaravarṣāṇi mārisa ||
أيها الملك الموقَّر! إنّ بهيماسينا ابنَ باندو، مُلهِبَ الأعداء، وقد استبدّ به الغضبُ لعجزه عن احتمال الإهانة (أَمَرْصَة)، أطلق على كَرْنَةَ وابلًا من السهام الشديدة المتنوّعة.
कर्ण उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how amarṣa (indignant intolerance) and krodha (anger) can overpower restraint, intensifying conflict; even in a dharma-framed war, inner passions shape outward violence.
Bhīma, provoked and enraged, attacks Karṇa by releasing a terrifying, varied barrage—described as a ‘rain’ of arrows—signaling a fierce phase of their battlefield exchange.