अर्जुनस्य गुरुधर्मविलापः तथा शैनेयकर्णयोर्युद्धारम्भः | Arjuna’s Lament on Guru-Dharma and the Opening of the Sātyaki–Karṇa Duel
शैनेय: श्येनवत् संख्ये व्यचरल्लघुविक्रम: । उस युद्धस्थलमें शीघ्रतापूर्वक पराक्रम करनेवाले शिनिवंशी सात्यकि अपने अत्यन्त तेज बाणोंद्वारा शत्रुओंको गहरी चोट पहुँचाकर बाजके समान सब ओर विचरने लगे ।। ३५ हे || सौबलस्य धनुश्कछित्त्वा हस्तावापं निकृत्य च
śaineyaḥ śyenavat saṅkhye vyacaral laghu-vikramaḥ |
قال سنجيا: في غمرة القتال كان شَينَيَة (ساتيَكي)، سريع البأس، يجول كالصقر—يُصيب الأعداء بسهامٍ حادّةٍ متقدة، ويطوف بالميدان على عَجَل. وتُبرز هذه الصورة طاقةً قتاليةً منضبطة: سرعةً ودقّةً موجَّهتين إلى واجب المعركة القريب، لا إلى قسوةٍ شخصية.
संजय उवाच
The verse highlights kṣatriya-dharma expressed as controlled, purposeful courage: swiftness and skill are portrayed as virtues when aligned with one’s role and the demands of the battlefield, not as reckless violence.
Sañjaya describes Sātyaki (Śaineya) moving rapidly through the battle like a hawk, wounding enemies with sharp arrows and ranging across the field with quick, effective strikes.