Shloka 9
अर्जुनस्य जयद्रथाभिमुखप्रयाणं तथा कर्णेन प्रतिरोधः
Arjuna’s renewed advance toward Jayadratha and Karṇa’s resistance
तथैव शक्रप्रतिमो5पि सात्यकि: सुदर्शने यान् क्षिपति सम सायकान् । द्विधा त्रिधा तानकरोत् सुदर्शन: शरोत्तमै: स्यन्दनवर्यमास्थित:,इसी प्रकार इन्द्रके समान पराक्रमी सात्यकि भी सुदर्शनपर जिन-जिन बाणोंका प्रहार करते थे, श्रेष्ठ रथपर बैठे हुए सुदर्शन भी अपने उत्तम बाणोंद्वारा उन सबके दो-दो तीन-तीन टुकड़े कर देते थे
tathaiva śakra-pratimo 'pi sātyakiḥ sudarśane yān kṣipati sma sāyakān | dvidhā tridhā tān akarot sudarśanaḥ śarottamaiḥ syandana-varyam āsthitaḥ ||
قال سانجيا: وكذلك كان ساتياكي—شجاعًا كشاكرَة (إندرا)—يواصل قذف السهام على سودرشَنا. غير أنّ سودرشَنا، الجالس على عربةٍ حربيةٍ ممتازة، كان يلاقي كلَّ سهمٍ بسهامٍ أبرع، فيشطره—إلى نصفين بل إلى ثلاثة أجزاء.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya ideal of vigilance and mastery under pressure: in war, raw aggression (many arrows) is not enough—disciplined skill and presence of mind can neutralize threats instantly. Ethically, it reflects the Mahābhārata’s sober view of battle as a realm where excellence is admired even while violence remains tragic.
Sañjaya describes a duel: Sātyaki, compared to Indra, repeatedly shoots arrows at the warrior Sudarśana. Sudarśana, standing firm on a fine chariot, counters by cutting those incoming arrows into two or three pieces with superior shafts.