Shloka 10
अर्जुनस्य जयद्रथाभिमुखप्रयाणं तथा कर्णेन प्रतिरोधः
Arjuna’s renewed advance toward Jayadratha and Karṇa’s resistance
तान् वीक्ष्य बाणान् निहतांस्तदानीं सुदर्शन: सात्यकिबाणवेगै: । क्रोधाद् दिधक्षन्निव तिग्मतेजा: शरानमुज्चत् तपनीयचित्रान्,उस समय सात्यकिके वेगशाली बाणोंद्वारा अपने चलाये हुए बाणोंको नष्ट हुआ देख प्रचण्ड तेजस्वी राजा सुदर्शनने क्रोधसे उन्हें जला डालनेकी इच्छा रखते हुए-से सुवर्णजटित विचित्र बाणोंका उनपर प्रहार आरम्भ किया
tān vīkṣya bāṇān nihatāṁs tadānīṁ sudarśanaḥ sātyakibāṇavegaiḥ | krodhād didhakṣann iva tigmtejāḥ śarān amuñcat tapanīyacitrān ||
قال سانجيا: حين رأى سودرشَنا في تلك اللحظة سهامه وقد تحطّمت بسهام ساتياكي السريعة العنيفة، اشتعل غضبًا—وهو المتقد البريق—فأطلق وابلًا من السهام العجيبة المزدانة بالذهب، كأنما أراد في سخطه أن يحرق خصمه.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger (krodha) can rapidly intensify violence: when one’s efforts are thwarted, the mind may shift from disciplined action to retaliatory excess. In the Mahābhārata’s ethical frame, this is a caution about maintaining self-control even while fulfilling kṣatriya-duty in war.
Sātyaki’s fast arrows neutralize Sudarśana’s previously shot arrows. Seeing this, Sudarśana, enraged and blazing with martial energy, begins striking back by releasing ornate, gold-decked arrows in a renewed assault.