Shloka 3
अर्जुनस्य जयद्रथाभिमुखप्रयाणं तथा कर्णेन प्रतिरोधः
Arjuna’s renewed advance toward Jayadratha and Karṇa’s resistance
तमेवमुक््त्वा शिनिपुज्गवस्तदा महामृधे सो5ग्रयधनुर्धरो 5रिहा । किरन् समन्तात् सहसा शरान् बली समापतच्छयेन इवामिषं यथा,उस महासमरमें सारथिसे ऐसा कहकर धनुर्धर-शिरोमणि शत्रुसूदन शिनिप्रवर बलवान् सात्यकिने सहसा सब ओर बाणोंकी वर्षा करते हुए शत्रुओंपर उसी प्रकार आक्रमण किया, जैसे बाज मांसके टुकड़ेपर झपटता है
tam evam uktvā śinipuṅgavas tadā mahāmṛdhe so 'grayadhanurdharo 'rihā | kiran samantāt sahasā śarān balī samāpatac chyenam ivāmiṣaṃ yathā ||
قال سنجيا: فلما قال ذلك لسائسه في خضم المعركة العظمى، اندفع ساتياكي—سيدَ آلِ شيني، الرامي الذي لا نظير له وقاتلَ الأعداء—فجأةً ناشرًا السهام من كل جانب كالمطر، ثم هجم على خصومه كما ينقضّ الصقر على قطعة لحم.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights decisive action after a stated resolve: in the ethics of kṣatriya warfare, once a warrior commits to a course in battle, he must execute it with focus and courage, even while the broader conflict remains morally grave.
After addressing his charioteer, Sātyaki—praised as the foremost archer of the Śini line—suddenly releases a rain of arrows in all directions and charges the enemy, compared to a hawk swooping on meat.