Shloka 11
अर्जुनस्य जयद्रथाभिमुखप्रयाणं तथा कर्णेन प्रतिरोधः
Arjuna’s renewed advance toward Jayadratha and Karṇa’s resistance
पुनः स बाणैस्त्रिभिरग्निकल्पै- राकर्णपूर्णनिशितै: सुपुड्खै: । विव्याध देहावरणं विभिद्य ते सात्यकेराविविशु: शरीरम्,फिर उन्होंने अग्निके समान तेजस्वी तथा कानतक खींचकर छोड़े हुए सुन्दर पंखवाले तीन तीखे बाणोंसे सात्यकिको बींध दिया। वे बाण सात्यकिका कवच विदीर्ण करके उनके शरीरमें समा गये
sañjaya uvāca | punaḥ sa bāṇais tribhir agnikalpaiḥ ākārṇapūrṇaniśitaiḥ supuḍkhaiḥ | vivyādha dehāvaraṇaṃ vibhidya te sātyaker āviviśuḥ śarīram ||
قال سانجيا: ثم عاد فضرب ساتياكي بثلاثة سهامٍ كالنار اشتعالًا—حادّة، حسنة الريش—أُطلقت والقوس مشدودٌ حتى الأذن. فشقّت درع ساتياكي، ونفذت إلى جسده واستقرّت فيه.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the grim reality of righteous war: even disciplined martial prowess results in bodily harm, reminding the listener that violence—though sanctioned under kṣatriya-duty—carries immediate human cost and demands moral sobriety.
Sañjaya narrates that an unnamed warrior shoots three fire-like, fully drawn, sharp, well-feathered arrows at Sātyaki; the arrows split his armor and enter his body.