Shloka 9
भूरिश्रवसः गर्हा, प्रायोपवेशः, सात्यकिकृतशिरच्छेदः
Bhūriśravas’s Censure, Prāyopaveśa, and Sātyaki’s Beheading
ततो रुक््माड़्दं चाप॑ं विधुन्चानो महारथ: । अभ्ययात् सात्यकिस्तूर्ण पुत्र तव महारथम्,तदनन्तर महारथी सात्यकिने सोनेके अंगदसे विभूषित अपने विशाल धनुषको हिलाते हुए तुरंत ही आपके महारथी पुत्र दुर्योधनपर आक्रमण किया
tato rukmāṅgadaṃ cāpaṃ vidhunvāno mahārathaḥ | abhyayāt sātyakis tūrṇaṃ putra tava mahāratham ||
قال سنجيا: ثم إن ساتيَكي، ذلك المقاتل العظيم على العربة، هزَّ قوسه الجبار المزيَّن بأساورٍ من ذهب، وتقدّم مسرعاً ليهاجم ابنَك—أبرزَ فرسانِ عرباتك. وتُبرز الآية زخمَ القتال الذي لا يهدأ، حيث تدفع البسالةُ والعزمُ المحاربين إلى الأمام، وإن كان ثِقَلُ حربِ ذوي القربى مُخيِّماً على كلِّ اندفاعة.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya resolve and martial duty in the midst of a tragic war: warriors act with speed and determination, yet the larger ethical tension of fighting one’s own kin remains the background against which such valor is displayed.
Sañjaya reports that Sātyaki, brandishing his large bow adorned with golden ornaments, rushes forward to assault Duryodhana, described as Dhṛtarāṣṭra’s great chariot-warrior son.