Shloka 7
भूरिश्रवसः गर्हा, प्रायोपवेशः, सात्यकिकृतशिरच्छेदः
Bhūriśravas’s Censure, Prāyopaveśa, and Sātyaki’s Beheading
भारद्वाजं त्रिभिरबणर्दु:सहं नवभि: शरै: । विकर्ण पञज्चविंशत्या चित्रसेनं च सप्तभि:,उन्होंने द्रोणाचार्यको तीन, दुःसहको नौ, विकर्णको पचीस, चित्रसेनको सात, दुर्मीषणको बारह, विविंशतिको आठ, सत्यव्रतको नौ तथा विजयको दस बाणोंसे घायल किया
sañjaya uvāca |
bhāradvājaṃ tribhir bāṇair duḥsahaṃ navabhiḥ śaraiḥ |
vikarṇaṃ pañcaviṃśatyā citrasenaṃ ca saptabhiḥ |
قال سنجيا: في خِضَمِّ المعركة أصابهُ بَهارَدْفاجا (درونا) بثلاثة سهام، ودُحْسَهَ بسِتَّةٍ؟ بل بتسعةِ نِبال، وڤِكَرْنَ بخمسةٍ وعشرين، وتشِتْرَسِينَا بسبعة. ويُبرز السردُ عنفَ الحربِ الذي لا يلين، المنظَّمَ كالحساب—حيث تُقاسُ البسالةُ بضرباتٍ مُحكَمةٍ معدودة، فيما يظلُّ ثِقَلُ الدَّرْمَا في إيذاءِ الشيوخِ الموقَّرين والأقربين مُخيِّماً على الميدان.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the disciplined, calculated nature of battlefield action, while implicitly pointing to the ethical tension of kṣatriya-duty: skill and resolve are praised, yet the act of wounding elders and relatives remains morally weighty within the Mahābhārata’s broader reflection on dharma.
Sañjaya reports a sequence of successful arrow-strikes in battle: the warrior (contextually, a combatant being described) wounds Droṇa (called Bhāradvāja) with three arrows, then Duḥsaha with nine, Vikarṇa with twenty-five, and Citrasena with seven.