Shloka 316
भूरिश्रवसः गर्हा, प्रायोपवेशः, सात्यकिकृतशिरच्छेदः
Bhūriśravas’s Censure, Prāyopaveśa, and Sātyaki’s Beheading
समेयातां नरव्याप्रौ व्याप्राविव तरस्विनौ । तत्पश्चात् प्रजजलित पावक और वेगशाली व्याप्रोंके समान वे दोनों नरश्रेष्ठ वीर अत्यन्त कुपित हो एक-दूसरेसे भिड़ गये
sameyātāṃ naravyāprāu vyāprāv iva tarasvinau | tatpaścāt prajajvalita-pāvaka-prakhyau vegāḍhyau vyāghrāv iva tau narottamau vīrau atyanta-kupitau parasparaṃ samabhidudruvatuḥ ||
قال سانجيا: تقارب البطلان، وهما من خيرة الرجال، بسرعة وقوة كأنهما نمران عظيمان. ثم ما لبثا—متأجّجين كالنار الموقدة ومدفوعين باندفاعٍ عاصف—أن اندفعا، وقد بلغ بهما الغضب غايته، ليتشابكا في قتالٍ متلاحم.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how unchecked anger and martial momentum can eclipse restraint, turning human conflict into a force likened to fire—suggesting an ethical warning about the destructive escalation of wrath even among the greatest heroes.
Sañjaya describes two leading warriors advancing and then charging into close combat, compared to swift tigers and to blazing fire, emphasizing the intensity and ferocity of their encounter.