Shloka 1
Droṇa’s Conditional Boon: The Plan to Capture Yudhiṣṭhira (द्रोणेन युधिष्ठिरग्रहणोपायः)
भीकम (2 अमान एकादशोब< ध्याय: धृतराष्ट्रका भगवान् श्रीकृष्णकी संक्षिप्त लीलाओंका वर्णन करते हुए श्रीकृष्ण और अर्जुनकी महिमा बताना धृतराष्ट्र रवाच शृणु दिव्यानि कर्माणि वासुदेवस्य संजय । कृतवान् यानि गोविन्दो यथा नान्य: पुमान् क्वचित्,धृतराष्ट्र बोले--संजय! वसुदेवनन्दन भगवान् श्रीकृष्णके दिव्य कर्मोंका वर्णन सुनो। भगवान् गोविन्दने जो-जो कार्य किये हैं, वैसा दूसरा कोई पुरुष कदापि नहीं कर सकता
dhṛtarāṣṭra uvāca | śṛṇu divyāni karmāṇi vāsudevasya sañjaya | kṛtavān yāni govindo yathā nānyaḥ pumān kvacit ||
قال دْهريتاراشترا: «يا سنجيا، قصَّ عليَّ الأعمال الإلهية لفاسوديفا. إن ما أنجزه غوڤيندا أعمالٌ لا يقدر أن يأتي بمثلها رجلٌ آخر في أي مكان.»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds the idea that Kṛṣṇa’s actions are ‘divine’ (divya) and incomparable, inviting the listener to interpret events not only through human effort but through a dharmic and providential lens—where moral order and divine guidance can decisively shape outcomes.
Dhṛtarāṣṭra addresses Sañjaya and requests an account of Kṛṣṇa’s extraordinary deeds. This sets up a section of narration that highlights Kṛṣṇa’s greatness and influence, especially relevant amid the escalating violence and ethical tension of the Kurukṣetra war.