Shloka 33
Droṇa-parva Adhyāya 109 — Karṇa–Bhīma Yuddha and Durmukha’s Fall (कर्णभीमयुद्धम्; दुर्मुखवधः)
कुमारे निहते तस्मिन् मागधस्य सुते प्रभो । मागधा: सर्वतो यत्ता युयुधानमुपाद्रवन्,प्रभो! मगधनरेशके पुत्र राजकुमार व्याप्रदत्तके मारे जानेपर मगधदेशीय वीरोंने सब ओरसे प्रयत्नशील होकर युयुधानपर धावा किया
kumāre nihate tasmin māgadhasya sute prabho | māgadhāḥ sarvato yattā yuyudhānam upādravan prabho ||
قال سنجيا: «يا مولاي، لما قُتل ذلك الأمير الفتيّ—ابنُ ملكِ مَغَدَها—هاج محاربو مَغَدَها من كل ناحية، وشدّوا العزم، فاندفعوا مجتمعين لمهاجمة يُيُوذَهانَا (ساتياكي). وهكذا تحوّل الحزن والولاء لوريثهم الملكي الساقط في الحال إلى هجومٍ انتقاميٍّ جماعيّ وسط فوضى ساحة القتال».
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how attachment to kin and loyalty to a fallen leader can swiftly transform into collective vengeance in war, illustrating the moral momentum of grief and honor that drives escalation on the battlefield.
After the Magadhan king’s son (a young prince) is killed, the Magadhan fighters, gathering from all directions, launch a concerted attack on Yuyudhāna (Sātyaki).