Droṇa-parva Adhyāya 109 — Karṇa–Bhīma Yuddha and Durmukha’s Fall (कर्णभीमयुद्धम्; दुर्मुखवधः)
हाहाकारो महानासीत् त्रिगर्तानां जनेश्वर । राजपुत्रं हतं दृष्टवा निरमित्र॑ं महारथम्,नरेश्वर! महारथी राजकुमार निरमित्रको मारा गया देख त्रिगर्तोंके दलमें महान् हाहाकार मच गया
hāhākāro mahān āsīt trigartānāṁ janeśvara | rājaputraṁ hataṁ dṛṣṭvā niramitraṁ mahāratham ||
قال سانجيا: «يا سيدَ الرجال، لما رأى التريغارتا الأميرَ نيرامِترا—وهو محاربُ عربةٍ عظيمٌ لا نظير له—قد قُتل، ارتفع بينهم عويلٌ عظيمٌ وصراخُ نواح.»
संजय उवाच
The verse highlights the human cost of war: even among hardened warriors, the fall of a peerless hero triggers collective grief, reminding the listener that martial glory is inseparable from suffering and loss.
Sañjaya reports to the king that the Trigarta forces erupted in loud lamentation upon seeing a prince—described as an unrivalled great chariot-warrior—killed on the battlefield.