Duryodhana Seeks Droṇa’s Counsel; Imperative to Protect Jayadratha; Pāñcāla Assault on Duryodhana
ततोर्जुनं वृष्णिवीरस्त्वरितो वाक्यमब्रवीत् । भनुर्विस्फारयात्यर्थमहं ध्मास्यामि चाम्बुजम्,तब वृष्णिवीर श्रीकृष्णने तुरंत ही अर्जुनसे कहा--'तुम जोर-जोरसे धनुषको खींचो और मैं अपना शंख बजाऊँगा”
tato 'rjunaṁ vṛṣṇivīras tvarito vākyam abravīt | dhanur visphārayātyartham ahaṁ dhmāsyāmi cāmbujam ||
قال سَنجايا: عندئذٍ خاطب بطلُ آلِ فِرِشْنِي أرجونا على عَجَلٍ قائلاً: «اشدد قوسَك بكل ما أوتيتَ من قوة؛ وأنا سأنفخ في صَدَفتي». وفي خضمّ العبء الأخلاقي للمعركة، ينسّق أمرُ كريشنا بين العزم والإشارة—فيحوّل الشجاعة الفردية إلى فعلٍ منضبطٍ موافقٍ للواجب الذي اختاراه في الحرب.
संजय उवाच
Focused action under righteous commitment: Kṛṣṇa directs Arjuna to exert full strength while he provides the battle-signal. The verse highlights disciplined coordination—courage guided by clear instruction—so that force is not mere impulse but purposeful duty in a grave ethical setting.
Sañjaya narrates that Kṛṣṇa urgently addresses Arjuna, telling him to draw his bow powerfully, while Kṛṣṇa himself will blow the conch as a signal. It is a moment of immediate battlefield preparation and synchronized action.